Dende Coruxo para o mundo
Este fin de seman saímos Anxo máis eu a aproveitar o bo tempo e pasear pola praia, xa que a nai comezaba a traballar de novo. Puxémonos guapos, cargamos o carriño no coche, e como banda de son o novo disco de “Tote King”, (moi recomendado).
deste paseo matutino o único que se enteróu fun eu, porque Chokito non abriu os ollos en todo o tempo, supoño que o non estar mami o resto non interesa. Eu de todos xeitos desfruteino moito.
Xa podemos dicir que lle temos pillado o punto a este pequeno, de todo-los xeitos cada día nos sorprende con novos xestos e risotadas.
Estos días mudouse o seu primo Iker, do que xa temos falado, para o mesmo edificio que nos, pero volo pesentaréi noutra ocasión.
De momento un sorriso adicado.
Non sei se parece que ven de Hogwarts, ou de xogar un partido Rugby, o caso e que esta
juapísimo vestido coa roupa que lle agasallou Fito.
Xa comeza a imita-los xestos da cara da xente, é moi divertido velo.
Preséntovos a Inés, a súa única prima directa, de momento, esperemos que isto cambie cedo,
hai que animar a algúns que eu me sei.
Por certo, bicos ás mozas de Prisma, que sei que nos visitan con frecuencia
E pouco a pouco o tempo e a natureza van poñendo as cousas no seu sitio, digo isto porque
Anxo cada día está mais centrado e anticípase as situacións da rutina diaria, sabe cando o vamos
a bañar, e reponde con sorrisos, o mesmo cando se achega a toma.
o que noto e que xa non é tan brandiño como antes, a pel comeza a tensarse, pero segue
cheirando que da gusto achegarse a el.
Onte cumpriu 2 meses, e xa está espabiladísimo. A ver se o atopades no medio de todo
este colorido.
O xoguete que hai colgado encántalle, pode pasar horas mirado para el sen protestar nadiña.
Cousas dos seus tios da Coruña
Puxémoslle as vacinas dos dous meses, e chorou como nunca, ate o de agora.
Xa pesa 6,2 Kg, este neno medra moi rápido, xa non lle serve a roupa de
menos de tres meses, menos mal que herdamos do seu curmán Iker que ten 4 meses máis.
Gracias a Maruxa e a Carlos.
Menudo invento isto do chupete, así entendo que os pais xa llo poñan o primeiro día,
é un auténtico descanso.
Os xoguetes xa empezan a ferlle gracia, outro entretemento máis para o descanso
e divertimento dos proxenitores
Malladiño a Elvis, con este traxe novo que lle trouxeron Aser e Dani do Lola Pop.
Pensamos que tardaría un par de meses en valerlle pero a pouco máis non llo estreamos.
Este son eu co protagonista, a que saimos ben?, agora xa nos vamos entendendo mellor,
claro, e que non nos coñecíamos, e eu teño as miñas cousas…
Como tardei moito en postear, unha máis para os siareiros de Alcabre,
especialmente para María (Prima), que sabemos que segue as andanzas de Chokito.
Xa nos agasalla sorrisos matutinos, que tanto a súa nai como eu agradecemos moito
Este é un dos mellores momentos do día para todos.
