Chokiteando

Xa temos o libro que di que somos unha familia, Anxo Para celebralo, onte falounos
moitísimo, tentarei poñer un video que reflexa o momento.

E por fin a nai da criatura, ainda que agochada por fin forma parte desta aventura dixital

Xa estamos quedando sen pelo, pero temos un aire “punk” que mola moito.

Por fin de volta na casa, novo traballo, e a partir de agora xa verei a Anxo a Diario.
A antiga situación non era sostible, agora estamos todos moi ledos

Menudo invento isto do chupete, así entendo que os pais xa llo poñan o primeiro día,
é un auténtico descanso.

Os xoguetes xa empezan a ferlle gracia, outro entretemento máis para o descanso
e divertimento dos proxenitores

Malladiño a Elvis, con este traxe novo que lle trouxeron Aser e Dani do Lola Pop.
Pensamos que tardaría un par de meses en valerlle pero a pouco máis non llo estreamos.

Este son eu co protagonista, a que saimos ben?, agora xa nos vamos entendendo mellor,
claro, e que non nos coñecíamos, e eu teño as miñas cousas…

Como tardei moito en postear, unha máis para os siareiros de Alcabre,
especialmente para María (Prima), que sabemos que segue as andanzas de Chokito.

Xa nos agasalla sorrisos matutinos, que tanto a súa nai como eu agradecemos moito

Este é un dos mellores momentos do día para todos.

Xa comezamos a erguernos con forza, dende aquí podemos divisar novos horizontes.

Estamos a caza do sorriso, en canto capaturemos a foto poñerémola. Nos xa puidemos
disfrutar da risa esta mañá, vos teredes que esperar a que o pillemos ca cámara,
prometemos esforzarnos.

Xa chagou a volta o traballo. Dende a distancia, xa van dous días sen ver a Anxo,
é a súa nai, estame costando moito.

E duro estar separado da famila toda a semán, menos mal que a nai mantenme puntualmente
informado de todo o que acontece, e con documentos gŕaficos coma este.